تی - بوک

معرفی کتاب

لیدی ال هرگز زیبایی  را بدون هیچ اثری از روشنایی و شادکامی نمی پذیرفت. هدفِ هنر نجات جهان نیست، بلکه آن است که دنیا را پذیرفتنی تر کند. به نظرش می رسید هنرمندی که بکوشد به چیزهای زیادی دست پیدا کند، حتی اگر هم موفق باشد، مایه ی دردسر است. شاید احساسش بیش از حد زنانه بود، تا بتواند چنان که بایسته است به شوکت و عظمت و فناناپذیری ارج بگذارد. او آثار هیجان برانگیز و مفرح را ترجیح می داد: چیزی را که به وی نزدیک تر باشد، ظرافت و سبک روحی یا سرگرم کنندگی در آن باشد.... اندیشید: آثار هنری را واقعاً باید رام و دست آموز کرد، آدم باید بتواند ناز و نوازششان کند، نه این که با ترس و احترام با آن ها رفتار کند. هنرمندی که خود را یکسره وقف خلق شاهکاری فناناپذیر کند، شبیه متفکر یا ایده آلیستی است که می کوشد جهان را نجات دهد – و او ابداً تحمل ایده آلیست ها را نداشت.

جزییات بیشتر در مورد کتاب در اینجا

اطلاعات بیشتر در مورد نویسنده در اینجا

 

|دوشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩۱| ٥:٠۱ ‎ب.ظ|Nazanin نظرات ()