تی - بوک

معرفی کتاب

آن وقت ها بچه بودم. البته حالا خیلی فرق کرده ام. ما هم توی تاکوما می جنگیدیم. بچه ها دشمنان خیالی را درست مثل آدم بزرگ هاکه دشمنان واقعی را می کشند، سر به نیست می کردند. چند سال همین طور گذشت.

در طول جنگ جهانی دوم، خودِ من به تنهایی 892352 سرباز دشمن را نفله کردم، بی آن که از بینی یکی خون بیاید. در جنگ بچه ها کمتر از آدم بزرگ ها به بیمارستان و بهداری نیاز پیدا می کنند. در جنگی که آن ها راه می انداختند، تلفات فقط به مرگ می انجامید، زخمی و این حرف ها نداشت. (از داستان یاد بچه های محل نوشته ریچارد براتیگان)

 

|جمعه ۳ شهریور ۱۳٩۱| ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ|Nazanin نظرات ()